De Kinners vun de Grundschool in Karby mit ehrn Emmi

De Emmi 2019 för Lüüd, de sik för Plattdüütsch insetten doot, is an’n 6. Juni in Kiel vergeven worrn. Bi de Priesdrägers dorbi weern ok de Kinners vun de Grundschool in Karby. Se hebbt en Plattdüütschen Avend mit Musik un Riemels entwickelt, de sik liekers an Jung un Oolt richten deit.

Worüm Inke Adler ut Hastedt en Emmi kreegen hett, kann een in de Löövreed nalesen, de Thorsten Börnsen vun’t Nedderdüütschzentrum in Holstein up se hoolen hett:

De Emmi in de Afdelen ehrenamtliches Engagement kriggt Inke Adler ut Hastedt för ehr plattdüütsch Krimidinner „Ovendvisite to’n Löpel afgeven“. Un twoors för dat Utklamüstern, Schrieven, Inöven mit de Dörpstheatergrupp Theaterspeler in Hastedt un de Opföhren in de Dubbeleek. Un as sik dat höört bi en echten Krimi, heff ik en Informant, de ik natürlich nich verraden do.
Dood is de Groottante. Fienden harr se sacht en ganzen Barg. Arven mehr, as gesund is.
Vermengeleert sünd in düssen Moord en Hupen Lüüd. Akraat 19 Schauspeler sünd mit vun de Partie. Speelt bucklige Verwandten, Arven, de jieperig sünd op den groten Dutt, den de Tante op de Eer trüüchlaten müss. Un natürlich de Goden, de dat grulige Verbreken opkloren schüllt.
Inke Adler hett en Blick dorför, wokeen in wat för en Rull passen deit. Un sodennig kriggt se klook un rutkiddelt, wat noch vör’n Talent in den een un de annere slummern deit. Dor hett se en Geföhl för. Männigeen vun de Dorstellers weer dor villicht sülvst ehr un sien Leevdag nich op kamen, wat noch in ehr/em binnensteken dee. Un so kriggt se vun den wunnerlichen Olen bet to’n skurilen Teenager all Rullen besett, un dat al Tohuus an’n Schrievdisch. In Hastedt fallt – ganz gegen den Trend – de Castingshows dorüm ok ut. Dor warrt de Rullen na Maat un passlich op den Liev tosnieder, op den Charakter oder dat wat Fru Adler mit ehr söventen Sinn bi de Schauspelers in de Luft widdern deit.

Loosgahn mit dat Sülvstschrieven vun de Stücken is dat, as Inke Adler mit en Fraag bi’n Theaterverlag anropen hett. „Sie dürfen aber am Stück nichts verändern“!, hett ehr de Fru an’t Telefon vertellt. Eerstmal weer se ganz verdaddert. Denn hett se entschenden, denn gah ik bi un schriev mien Stücken even sülvst. Mit dat Schrieven güng dat egentlich ganz goot. Man för de Opföhren vun ehr eerstet Stück „De falsche Nolde“ 2015 harr se doch düchtig Buukkniepen, meent mien Informant. Denn wenn dat dörchfallt, denn musst du di dor jo heel un deel alleen för liek maken. Man dat full nich dörch. Ganz un gor nich. Gewaltige Bifall. De Lüüd weren begeistert.
Un later bi dat Krimidinner weren sik de Tokiekers denn al seker, Inke Adler, de kriggt dat togang. Dor kannst ruhig en Koort för kopen. Un ruck zuck weren de Korten ok al utverköfft. Un noch en drütte Opföhren müss achterach ansett warrn.

Denn warrt ermiddelt un dorto höört natürlich wat reellet op’n Disch. In de Dubbeleek gifft dat Rolladen. So’n Moordfall is nich vegetarisch.

Wat dat nu en Premiere weer, kann een gor nich genau seggen. Krimidinners – ok op Platt – geev un gifft dat ok annerswo. Man den Pries gifft dat för düt ganz besünner Tosamenspeel: Den Moot hebben un proberen nie’e Formaten för’t plattdüütsche Theater ut. Bigahn un schrieven dat Stück ok noch sülvst. Mit dat, wat dorbi rutsuert is, spelen, un de Lüüd vun de Theatergrupp in’t Dörp dorbi mitnehmen un begeistern. Dat weer de Jury den Emmi weert.

De Theaterspeler in Hastedt hebbt Lust un spelen. Dor is en gode Stimmung un Struktur in’t Dörp un maken wat tosamen, seggt mien Informant. Dat is de Vörutsetten kunnst seggen. Man dor wat ut maken, wat gestalten un op de Been stellen, dat is nu de Opgaav, de sik Inke Adler opsammelt hett. Un de füllt se ganz wunnerbor ut.
Un Plattdüütsch? Sowieso! Platt snackt de Priesdägerin mit Jan un alle Mann, seggt mien Informant. Egaal, mit wokeen, ok un besünners mit de Kinner. De schüllt dat jo lehren. Dat treckt se dörch, denn de Spraak liggt ehr an’t Harten. Blots mit den Paster geiht dat op Hoochdüütsch. De kümmt ut Siebenbürgen un versteiht ehr anners nich.

Dat geev noch so veel anners to vertellen. To’n Bispeel dat se dat Leit vun de Kinnertheatergrupp hett. Un blangenbi Book un Regie sik ok noch üm Requisiten kümmern deit. Dat se Bild-Textpostkorten op Platt maakt hett. Oder dat sik Inke Adler bi’t Dörpfest mit en Glaskugel in ehr lütt Wahnwagen setten dee un de Lüüd ehr Tokunft vörutseggt hett. De Knuutschkugel, as se se nömen deit, stünn dorbi in’n Goorn vun’n Pastorat.

„Ach, kumm man, söte Dood“, heet en Choral vun Bach un heet dat denn an’t Enn ok in de Wirtschaft op de Dithmarscher Geest. Denn to’n Nadisch gifft dat lecker Iestoort. Un de Kloormaken vun den Moord natürlich.
Wokeen de Groottante op’t Geweten hett? Tja, Wenn wi vun Inke Adler mal afsehn doot, de dor jo egentlich achtersteken deit, verraadt wi dat noch nich. Denn weer de ganze Spannung jo heel un deel över’n Diek. Un dat schall jo nochmal mehr speelt warrn. Man soveel künnt wi hier al mal seggen: Spelen deit dat Thies Kühl. All de em kennt, hebbt ok dat Stück al sehn. De annern schüllt sik dat aver noch ankieken. Unbedingt!
Dat is mi en Pläseer, Inke Adler, Se den Emmi 2019 in de Afdelen Ehrenamt in’n Naam vun de Jury to övergeven.