Mathias Schulz

„De Dithmarscher laat sik de Botter nich vun’t Broot nehmen.“ Düt Motto nimmt Mathias Schulz ok ganz persöönlich.
Opwussen is he in Lohe bi Heid. Nu wahnt he in Weddingstedt bi Heid. Dortwüschen liggt acht km Luftlinie un 46 Johr. Man dor höört ok noch en poor anner Statschonen buten vun Sleswig-Holsteen mit to. Hannober to’n Bispeel. Dor is he Mediengestalter för Bild un Toon worrn. En Foortbillen to’n Opnahmeleiter hett he achteran ok noch maakt. Aver em hett dat jümmers wedder trüüchtrucken na Dithmarschen. „Dat liggt an de Noordsee“, meent he un grient. „Ok wenn man dor an’t Enn doch nich henföhrt.“ Siet 2005 is Schulz nu sülvstännig un maakt Image- un Industriefilms.
Man sien richtige Leidenschap is de Speelfilm. Dree Stück hett he dor nu al vun maakt. Un all sünd se op Plattdüütsch. Loosgahn is dat mit „Landeier“. Sien eersten Film is vun 2016. Protagonist Jens ut Hamborg stranndt in Dithmarschen op’t Land, wo he in en Dörpskroog as Kock anfangen will. Man toallereerst mal mutt he Plattdüütsch lehren. Un ok denn is noch nich allens in de Reeg. Denn he sleept düstern Geheemnissen mit sik rüm.
Op de Idee bröcht un maken düssen Film, hett em egentlich sien Moder. „Mach doch selbst mal einen Film“, sää se. Man Mathias Schulz wull dor nich so recht bi. Em weer dat egentlich to riskant. Aver an’t Enn hett he sik denn doch truut.
För „Landeier“ müss he en Kredit vun 10.000 € opnahmen. För en Filmdreih en Witz, man för em en ganzen Barg Geld. „Landeier“ warrt en groten Erfolg. Nich blots de Premiere is utverköfft. Nee, as se den Film in Heid wiesen, mööt se foorts noch en tweten Kinosaal dortonehmen. Een hett gor nich reckt, soveel Nafraag hett dat geven. Un denn güng dat Slag op Slag:
Al 2017 is „Landfruuns“ fardig, de twete Film. Dorbinnen dreiht sik allens üm Windenergie. Wat de Emotschonen jo nich blots in Dithmarschen ordig in Gang bringt. De Titelheldinnen kriegt dorbi an’t Enn en Mörder bi de Büx. Man vörher mööt se em noch dörch Noorddüütschland jagen. „Landfruuns“ hett mit 80 Minuten al meist echte Speelfilmlänge. Düsse Film harr denn ok Produktschoonskosten vun 15.000 Euro un en richtiget Casting. An een Dag vun Klock 9 bet Klock fief namiddags kunnen Laieschauspelerinnen to’n Vörspreken in’t Gasthuus „Bürger Frech“ in Hennstedt langskamen un sik vörstellen. „Wi hebbt to Anfang dacht, na, wenn dor man överhaupt een kümmt“, seggt Schulz un grient. An’t Enn weren dat 42 Bewarvers. „Wi hebbt gor keen Leerloop hatt. Den ganzen Dag kemen Lüüd un hebbt vörspeelt. Dat Swoorste weer, de achteran aftoseggen, de wi nich nahmen hebbt“, erinnert sik Schulz. Man dat höört jo nu mal ok to de Opgaven vun en Regiesseur mit to.
Aver dat is lang noch nich allens. Schulz is Kamera-, Licht- un Toonmann allens in eens. Un Cutter is he ok noch. „De Snitt achteran is nochmal richtig veel Arbeit“, verraadt he.
Dat jüngste Wark in de Reeg is vun 2019 un heet „Brandnest“. Hier warrt vertellt vun de Avendüer, de du in en friewillige Dörpsfüerwehr beleven kannst.
Ahn Hölp wöör dat allens nich gahn. Mit sien beiden Frünnen Tim un Chris Kaatz arbeit de Weddingstedter eng tosamen. Intwüschen klamüstert sik de dree dat Kunzept un dat Dreihbook tosamen ut un sett den Film achteran üm. Mitspelen doot de beiden sowieso in all Films. Un ok sien Fründin Antje Felgenhauer is mit vun de Partie. Se is tostännig för’t Catering.
De Schauspeler kriegt ok nix betahlt. All maakt se för den Spaaß mit un dorför, dat se in en richtigen Speelfilm mitspelen künnt. Anners kunn dat gor nich angahn.
Wenn de Film denn in’t Kino lopen is, denn geiht he op de Reis. Mit Beamer un Leinwand utstaffeert, wiest Schulz de Striepens in Spoorthallen, Gemeendehüser un Dörpskröög dat ganze Land op un daal. Intrittspries fief Euro. Dat is en fairen Kurs. Un sodennig speelt he bilütten denn de Kosten vun de Films wedder in. Dat Intress is groot un de Regisseur jümmers wedder opreegt, woans sien Wark bi de Tokiekers woll ankamen warrt. „De Lüüd lacht öftmals an verscheden Steden vun den Film“, fallt em dorbi op.
Dat negste Projekt, dat se sik vörnahmen hebbt, is en anner Kaliber. Dat kümmt gewaltig üm de Eck: Arbeitstitel: „The 48“. De Dithmarschen-Kenner mutt nich lang överleggen. Meent sünd natürlich de 48 Familien, de een ok „de Geslechter“ nöömt, de de Buernrepublik in’t Middelöller regeren deen. Höhepunkt schall de Slacht bi Hemmingstedt in’t Johr 1500 warrn, as de Dithmarscher den dänischen König un den Graaf vun Holsteen över weren un se rutsmeten hebbt.
Man för düssen Film bruukt se denn professionelle Schauspelers un Filmförderung. Un ok in The 48 schall – nich blots, aver ok – platt snackt warrn. Wi sünd gespannt.

Mehr Informatschonen ünner: www.pilotlicht.de