NEDDERDÜÜTSCH AUTORENDREPEN 2025
Harald Maack
Sien letzte Wunsch
Is dat nich schöön? De Sünn geiht up as wenn nix weer. Un dat hett uphört to regen. Kannst mal sehn, heff ik fröher al seggt, üm de Natur muss du di keen Sorgen maken, duurt `n beten, aber löpt sik in een poor Dusend Johr al wedder trecht. Ward wi beiden nich mehr beleven. Un nu kiek di dat an, wat een Schauspeel, üm di rüm is de Nordsee. Dor achtern de Fallturm in Bremen sütt ut as een Lüchtfüür. Is al gediegen, dat ik düsse Utsicht to´n ersten Mal geneeten kunn, as jü mi hier in de „Seniorenresidenz up’n Weyerbarg“ inwiest hebbt. Woso wi, linksversiffte spinnerte Demokraten un anners dinkende Menschen, an so een fein Steed mit Utblick överleven dröffen, mutt ik nich verstahn, oder? Un nu bün ik de letzte Överlever vun de, na jon Menen, „heel un deel överraschende Naturkatastrophe“!
Nee, stimmt nich, du büst je ok noch dor.
Wat maakt wi denn hüüt noch so? Is so as in düt Theaterstück, wo düsse twee Tippelbröder up de Landstraat up jichtenseen tövt, wo heet dat nochmal „Töven up Godot“, nu heff ik dat. Blots dat wi nich up Godot tövt. Nee, ik töv up Merele, will hopen se hett ok överlevt, un se höllt ehr Verspreken torüchtokommen. Aver keen weet woneem se afbleven is. De harr jü doch bestimmt ok in een Lager steken. Oder harr jü ehr utflagen? Se weer so een Haartensminsch mit jümmer gode Luun un een Smustern in`t Gesicht. Un se kunn ehr Arbeit. In Gegensatz to di, du büst as Pleegroboter ne eenzige Katastrophe. Putzen un kaken kannst du, wobi, keen mag al jeden Dag Kantüffel. Keen di woll programmeert hett. Genau so een empathielosen Macker as dien Bosse. Aber nee, se weer je ne Utländerin! Mann oh Mann, jü hebbt jo dat so eenfach maakt. All de rutsmeten de jo nich passt hebbt. Un as dat sowiet weer, harr jü markt, dat nix mehr löppt. Un op eenmol weerst du un diene Kumpel dor. Woneem se jo so fix herkregen hebbt müch ik mal weten. In irgend een afwrackte Fabrik tohoopschraben. Un denn ok noch mit `ne KI futtert de bruuner weer as de vun de Originalnazis.
Tja, du swiggst still, is ok goot so, dien Gesabbel weer je nich ton utholen.
Keen hett di dat blots allens intrichtert wat du dor so vun di geven hest, as du noch snacken kunnst? Dat eenzig gode is, dat se glöövt hebbt, wi olen Idioten kriegt sowieso nich rut, wo ji funktioneert. Aber so blööd sünd wi nich. Un joon Utschalter ünner den lütten Boort ünner de Näs to versteken, is nich to glöven. Ji weren gegen de, un gegen düssen, un gegen den. Jümmers blots gegen, gegen, gegen un so löppt dat eben nich twüschen Menschen. Dat geiht blots mit’nanner, wenn wi överleven wüllt.
Nu heff ik mi doch wedder upreegt, wull ik al langt nich mehr. Dat is eben as dat is. Un nu wo allens toschann is, nützt dat ok nix mehr na achtern to kieken un Schuld to verdeelen. Harr ji je ok gern daan. Ah, nu bün ik akraat as du un dat wull ik nienich warrn. Dat is düsse gruselige Boort ünner dien Näs de mi to dull an een bestimmte Person erinnert. Weg dormit! So, nu geiht mi dat beter. Wat höllst du dorvun, wenn ik nu anfang di ümtoprogrameern? Rhetorische Fraag, ik weet, aber anners is je keen dor, den ik wat fragen kunn. Will doch mal sehn, wat ik ut di een Roboter hinkrieg, de politisch komplett neutral is, mehr as du un ik dat je ween sünd. Ik schalt di nu wedder up Notbedriev in. Wenn du een Boot süst, an besten mit Merele un noch veele annere an Bord, denn giffst du Bescheed. Mit de all tohoop, puttegal woneem se herkommt, ja, kiek nich so, dat is puttegal, fangt wi nämlich an uptorüümen un mit’nanner ne niege Sellschop uptoboon. Dat is mien Droom un veel Tied dat hintokriegen heff ik nich mehr.