NEDDERDÜÜTSCH AUTORENDREPEN 2025
Sylvia Glismann
Explora 59
Oh, ne nich al wedder. Worüm mutt dat jümmers mi passeern? Woso hett de Baas, dat mitkregen, dat ik jüst üm de Eck komm un mien Chipkoort an de Opladenstatschoon ranholen wüll. Kann he nich mal en annern erwischen? Ik glööv, de hett mi op´n Kieker. Mi hett de Baas al 2x tofaten kregen. Dat gifft nu wedder bannig veel Arger. Ne, dor heff ik keen Lust op.
Twee Afmahnen heff ik al kregen, wiel ik to laat to Arbeit kommen bün. Bi de 3. Afmahnen fleeg ik, hett he seggt. Dat geiht nich, dat kann ik mi nich leisten, wiel ik blots en ¾ Steed heff. Dat Geld riekt denn nich in de Maand för de Meed, Levensmiddel, Auto, Stroom…un all de Saken, de een bruken deiht.
Dat Leven is al düer noog in Johr 2040.
Ik mutt mi wat överleggen un dat ok noch plietsch anstellen, dat keeneen wat marken un rutkregen deiht, wat ik maken heff. Aver watt un wie? Hmh???
Nachts kunn ik nich inslapen, wiel ik soveel an spekuleern weer un denn is mi dat infullen.
De Baas geiht jedeen Middag to`n Eten in de Kantien un denn is sien Büro un de heel Stockwark leddig. En Stunn blifft de jümmers weg, also noog Tiet för, mien Plan ümtosetten. Dat ward nich eenfach, aver ik schaff dat!
Denn sliek ik mi in de Middagspaus in sien Büro un hol mi de sülverne Koort ut dat Versteek. He meent wohl, he is plietsch un dat keeneen weet, wo de Koort is, aver ik heff al mal sehn, wo he, de rinsteken heff. De lütte sülverne Koort is in Karsenstänner binnen, de op sienen Schrievdisch steiht. Ik hol de Koort dor rut un steek se denn in sien Klapprekner, de ok dor op steiht. So anmaken, Passwoort ingeven, fardig. Wo heet dat Passwoort? Schiet, doran heff ik noch gor nich dacht. Nadenken, ik mutt nadenken un överleggen. Wokeen heet dat Passwoort un wo hett he dat opbewahrt? Ik kiek mi in sien Büro üm, probeer denn de Wöör ut, mit de Naams vun sien Fru un sien Dochter, aver de sünd dat nich. En Versöök heff ik noch. Mi ward heel hitt un de Sweet steiht mi op de Steern. Dor seh ik en Foto mit en Seilschipp an de Wand mit de Naam: Explora 59.
Versöök, ik geev de Naam in, dorbi bevern miene Hannen un mien Hart puckert. Heff ik Glück? Ja, de Computer geiht an un ik komm in dat Programm mit de Klockentieden rin. Mi löppt ok de Tiet, en halve Stunn is al weg. Nu mutt ik mi beielen. Ik söök mien Naam un änner vun hüüt de Tiet. Ne, dat geiht nich. Hüüt hett he mi sehn, also mutt ik dat anners maken.
Ik ward de Arbeitstieden an en poor Daag afännern. So dat ik in de letzten Maand, 3x länger arbeid harr. Stimmt ja ok, aver blots 1x en halve Stunn.
Nu maak ik dor mal en ¾ Stunn ut, denn en halve Stunn un nochmal en ¾ Stunn. Dat schall rieken. Een dörv dat ja ok nich överdrieven, anners fallt dat glieks op. So, dat hett klappt. Noch is allens musenstill op de Floor.
20 Minuten heff ik noch, üm allens in Ornen to kregen un denn mutt ik ja ok noch in de Kantien to`n Middageten.
Ik hööp, dor hett mi noch keeneen vermisst, aver bi en Firma mit 500 Arbeits- lüüd, schall dat wohl gahn. So will ik dat maken un wenn ik al dorbi bün, mutt ik doch nocheens doröver nadenken, woans ik de Firma noch wieder bedregen kunn. 30 Johr arbeide ik nu al dor un wat is de Dank vun de Baas?
En warmen Hannendruck, dor kann ik mi hüüttodaags nix vun köpen.
Also warr ik versöken, en poor lütte technische Bodeel in mien Arbeitstasch
rintosteken un ut de Firma ruttosmuggeln. Denn mutt ik blots noch Lüüd finnen, de de köpen deiht un mi en goden Pries dor för geven.
Ja, dat is good. Nu bün ik op de Smacht kommen. De Firma warr ik bedregen, wo dat blots geiht. De schall blöden för all de letzten Johren.
Dat maakt Spaaß, je länger ik doröver nagrüvel, üm so beter wart de Idee.
Dat ümtosetten wart nich eenfach, dor mutt ik mi noch en Plan torecht leggen. Also grüvel ik dor noch en beten wieder över na.
Jichtenswo pingelt dat, aver woans un wokeen is dat? Jüst bün ik opwaakt, de Ogen sünd noch ganz lütt un ik seh kuum wat. De elektroonische Klock op
mienen Nachtdisch maakt de Larm. Ik versöök an ehr ranttokamen un söök mien Brill. Mit mien Hannen krieg ik de Klock tofaten un maak se ut.
Wo bün ik? Ik bün to Huus un leeg in mien Puuch. Heff ik dat all dröömt oder is dat wohr un würklich passeert? Sachten kümmt mien Bregen in Fohrt un ik kreeg dat all al op de Reeg, wat los weer. Dat heff ik nich dacht, dat sowat dorbi rutsuurt un to wat ik allens bereit weer to doon.