NEDDERDÜÜTSCH AUTORENDREPEN 2026
Niels Tümmler
Verbiestert
En Ruum, de ik kenn
Man weet ni wo vun
Verbiestert
Sitten Lüüd, de mi kennt
Man fieselt dor rüm
Verbiestert
Nehmt mi ni wohr
Doch ik kann se sehn
Verbiestert
Hanteren dor rüm
Wat hebbt se dor?
Verbiestert
Tickt mi dreefingersch en an
An’t Hoor spöör ik de Hand
Verbiestert
Dreih störtig mi üm
Seh’k Minsch of en Daak?
Verbiestert
Drückt wat in mien Hand
Is dat en Wapen?
Verbiestert
Stött op de Ruumdöör
Drück af un scheet
Verbiestert
Breekt op de Muer
En mastige Bull
Verbiestert
Sitt en op’ e Rüch
Kann em ni kenn’n
Verbiestert
Op’n Slag is’t vörbi
Eist du mi un seggst
Wat büst du verbiestert
Levenswannel
Wanner ik dörch en Daal
Is as en grote Spegelsaal
Kiek ik na de Siet
En Spegel blang mi hele Tiet
Richt mien Hoor
Doch mien Gesicht seh ik ni´
Ik bün nich dor
Süht en anner mi?
Kümmt mi wat in´ne Mööt
Leven heel schön un ok sachs sööt
Kiek ik wedder na de Siet
De Spegel blang mi hele Tiet
Richt mien Hoor
Ik seh mien Antlaat
Piel stah ik dor
Opgahn as en gode Saat
Un liekers kaam ik nich to Roh
Ik gah lopen, seh de Spoor vun´n egen Schoh
Föhl mi faken leddig un alleen
Hart is denn as en kole Steen
Na lütte Stoot kümmt beten Leven
Küll geiht suutje, Bloot an beven
Loop torüch de Padd, de doch so schöön
Sünd Sporen weg – mien Kopp an´n dröhn´n
Kiek ik na de Siet
De Spegel blang mi hele Tiet
Richt mien Hoor
Heff keen Gesicht, ik seh mi ni´
Ik bün nich dor
Keen, wokeen süht mi!?
Licht
Luft noch koolt
Ik ried dörch de Hei´
Sünn achter Wulken
An eersten Dag vun´n Mai
Kümmt denn de Sünn
Un schient se so schöön
De Planten, dat Water
As Eddelsteen
De Bööm, de Blomen
All is mi as Gold
De Deerten in de Luft
Un achtern in´t Holt
Denn ward mi so warm
Denn föhl ik mi goot
Denn bün ik bi Gott
He is mien Soot
He is dat Licht
So denk ik heel frisch
De Minschen ümrüm
De bruuk ik dor nich
To rechte Tiet
Gott geev mi Wöör
As ik vun di scheed
Se klungen över mien Tung
In dien Ohr
Wüss meist nix vun di
So weern se doch rejell
Nich to faten
So schöön
Un bereed us de Tokumst
So wunnerbor
Spegel vun de Leevde
In de Waag.
Ligg op Rosen.
In´n Heben vör Glück.
Kiek ik Dien Antlaat.
En Droombild.
Böötst Lengen,
goot Föhl.
Dat ströömt mi dörch un dörch.
Slüüt de Ogen,
du büst dor.
Dien Lüchten
strahlt ok in mi.