NEDDERDÜÜTSCH AUTORENDREPEN 2026
Ekhard Ninnemann
Autobahn un Landstraat kriggt sik in de Plünnen
Dat weer en schönen Summerdag. Een kunn sik dat nich schöner vörstellen. De Wischen sowat vun gröön. De Sünn vun baven, nich too hitt, nich too kold. De Autos op de Straten ünnerwägens. Meist kommodig, suutje. Sünndag moorn. – Autos samt en poor Radfohrers avers op de Landstraat un wat suutjer as de Rennwogens op de Snellstraten ode de Fleger dor heel baven in de Luft.
Bit, jo, bit to den Momang, wo de Autobahn so richtig wat niedsch op ehr lütten Broder, de Kragen – ode beder de Leitplanken platzen dään. Denn de mehrsten Autos, de föhren op de Landstraat – nich op de Autobahn – an so en schönen Sünndag. “Bildt di blots nix in!” rööp de grootmuusche Autobahn,”Moorn bün ik werrer an de Reeg. Un dat de heele Week bit Freedag, du afdreiht Kurven- un Suutje-Straat!” – “Hool Muul, du grootsporige Nürborg-Ring-Namakersche. Sünnavend und Sünndag, dat sünd nu mol de schönsten Daag in de Week un ok för de hele Welt. Dor kannst du di noch so op den Kopp ode diene Leitplanken stellen!” Dat, jo dat sää de Landstraat, un faat sik an de gröne Siet. –
Jo, nu weer de Strieteree an’t Lopen. Wokeen opletzt weer best? Autobahn ode Landstraat? – “För de Minschen bünn IK dat, dor kannst Di noch so op den Kopp stellen! 170 un mehr Kilometers in de Stünn bi un op mi. Dat is doch wat. Blots flegen is schöner. Bi di man blots 100 maximaal, wenn dat hoch kamen deit. Du armen Suutje-Stackel!” – Un so güng dat hen un her. De twee Beiden harrn sik nu so richtig in de Plünnen. Un dat nich dat eerste Mol. De Autobahn, de harr bannig wat över alle Suutje-Blievers to lästern. Un je weniger ehr Schangsen för de Tokunft, ümso grootmuuliger speel se sik op. Meist so as bi de Minschen.
Man de Landstraat, de hau nu avers düchtig dortwüschen: “Pass blots op, du Duunbassel, duurt nich lang, un de Minschen bruukt di nich mehr. Eerst warrd de Autos lütter un denn de Straten. Landstraten even. Wietsicht un Tookunft is allens. De kurvige Straat över dat Land, de Bummelweg, de Kreisstraat ode de Feldweg, dat is de Uutblick för de Tokunft un för de Wohrheit!” – “Dat mag wull sien”, snabuleer ehr de Autobahn dortwüschen. Avers de Wirklichkeit is anners: Snell- un Rennstraten sünd de Tokunft! Kiek di doch eenfack blots de övergroten Autos an vundaag. Personenwagens jümmers noch grötter. Nahbie as son Bus. Keen Parkplatz riekt mehr ut. Tokunft is fix! Dat segg ik di, du armen Stackel! Un denn bavenops de Minschen: Fix un fixer mutt dat gahn. Kiek ruut op de Straat, denn sühst du dat!” dat sää de Autobahn un klopp sik op de Henwiesschiller an ehr Siet: „Dat sünd miene Tüjen: Ik bün dat Gröttste överhaupt! Wokeen kann sik wat Fixeret un Feineret wull vörstellen! Blots Flegen geiht fixer! Gah slapen, af in de Heia, du afdreihte Landstraat. Ut di warrd nienich wat wunnerboor Grootet, so as IK, Ik, Ik!”
So güng dat de hele Tied. De Autobahn kunn sik nich werrer inkriegen. Groot, grötter, an’ gröttsten. – Man de Landstraat wenn sik af. Harr keen Sinn. Se, de Autobahn, se wull un kunn nich verstahn. Un se geneet den sehrer suutjen Autoloop op ehr Straten. “Wenn Du so wiedermaken deihst, Autobahn, denn höörst Du nich mol dien letzte Stünn slagen!” Un se kringel sik dör de Landschapp un frei sik över dat Leven. Ji ok? Ode gifft dat noch heel anner Weeg? De Tokunft warrd dat wiesen …