NEDDERDÜÜTSCH AUTORENDREPEN 2026
Sylvia Glismann
8. Mai
8. Mai, oh mien Gott, wat is dat för en Datum? Dat Datum warr ik ni nich vergeten. 8. Mai 1945 Dat weer en Sünndag, de Sünn schien dor so dull, wüür mi vertellt worrn. De Krieg weer toenn. Gott sie Dank, endlich toenn. Dat Datum wüllt wi nich vergeten, schüllt un dörvt wi ni nich vergeten!!!
Aver för mi hett dat Datum noch en ganz anner Bedüden. 8. Mai 2025, ne nich, dat kann nich angahn, wat ik dor to höörn krieg. Uns Teamleid keem to uns un vertell uns, dat uns Statschoon dicht maakt, oplöost warrt. En Privatstatschoon mit unfallchiruurgische un allgemeenchiruurgische mit 30 Bedden. 30 Bedden eenfach weg, 16 Krankensüstern un Krankenplegers möten sik en nie Arbeitssteed söken. De helen anner Lüüd noch gor nich mitrekent ( Statschoonssekretärin, Reinmaakfru, Service…). En Privatstatschoon, eenfach dichtmaakt, eenfach oplööst, so mal even vun hüüt op morgen, wiel dat grote Klinikum so veel Miese, Minus maakt hett un nu mööt se sporen. 6 Millionen Minus, dat mutt nu inspoort warrn. Na denn man to, aver doch nich op uns Kosten.
As ik de Naricht höört heff, weer ik eerstmal spraaklos, kunn nix seggen, weer baff. Ik heff en Kloot in Hals hatt un denn op eenmal lepen mi de Tranen de Backen hendaal, heel sachten, ik snucker, ik ween, ik leet se eenfach lopen. Mien Kollegen gung dat nich anners. Bi de lepen ok de Tranen de Backen hendaal. De een or anner hett sik sachten wedder fungen un fung an to schimpen un to fragen, to sinneren. Worüm mutt uns Statschoon oplööst warrn, wo dat Arbeitsklima in Ornen is. Worüm kann keen anner Statschoon oplööst warrn? Fragen över Fragen.
16 Krankensüstern un Plegers schüllt sik wat Nies söken. Wi warrt verdeelt, eenfach mal even so, uteenanner reten. Wi schüllt de Mööglichkeit kregen, op anner Statschonen to hospiteern un hebbt denn de Wahl op een vun 3 anner Statschonen to gahn. Dorför mööt wi op en Zeddel, de Statschoon mit Nummer 1, 2 or 3 as Favorit benömen. Na toll. Ik schall mit mien 62 Johrn nochmal vun vörn anfangen, allens nie lehren, nie Saken, nie Rüüm, nie Kollegen, nie, nie , nie. 3 ½ Johr heff ik noch bi‘t to mien Rent. Könnt de mi nich de letzten Johr in Roh laten?
Ik lehr nich mehr so gau, so fix. Dat geiht allens nich mehr so licht in mien Bregen rin, vun dat Ümstellen will ik gor nich snacken. Wo schall ik denn nu hengahn? Nich mehr as Krankensüster in de LOGGiA Funkschoon arbeiden. Nich mehr för de Demenzlüüd un postdelieranten Patienten dor ween. Ne, dat kann un will ik mi nich vörstellen, denn ik dörf mi in mien Funkschoon un bi mien Arbeit Tiet nehmen. Ik dörf allens so sachten un rohig maken as de Patient mit Demenz un postdelirant , dat bruukt.
De Teamleid seggt to uns : „Wi schullen eerstmal na Huus gahn, doröver slapen un denn snackt wi wedder doröver.“ En poor Weken later kriegt wi de Mitdelen, dat villicht doch nich uns Statschoon oplööst warrt. Wi schullen mal de Fööt still holen un en beten aftöven. Toll, aver de Tiet löppt wieder. Midde September schall de Ümtog los gahn un ik will nu endlich weten, an wat ik bün. Düsse Unsekerheit maakt een heel süük. Mall in Kopp, Buukwehdaag, een kann sik nich goot konzentreern, de Gedanken lopen jümmers wedder weg. Wi hebbt de Fööt still holen un denn Midde Juli heet dat: Doch, uns Statschoon warrt oplööst. Dat is nu afmaakt vun baven besloten worrn un dor giff dat nix an to rüddeln. Zack, Ut, Vörbi, Sluss un AMEN.
Nu geiht allens wedder vun vörn los. Statschonen utsöken, hospiteern un denn op de Zeddel de Favoriten vun 1 – 3 nummerern. Na toll, wat schall ik maken? Wo schall ik hospiteern? Wat mag ik för en Fackafdelen? Wokeen vun de anner Lüüd kümmt mit? Wokeen hett de Teamleid? Woveel Fackafdelen un Bedden sünd op de nie Statschoon? Fragen över Fragen.
Mien Kopppien kommt wedder, vun mien Buukwehdaag heel to swiegen. Ik hospiteer op en anner Statschoon, glücklich / blied bün ik nich. Ne, ik will op mien Statschoon blieven, ik will nich wesseln, aver de dor baven sitten an längeren Hevel. De hebbt de Macht, dat Geld. Ha, ha, ha 6 Millionen Minus, de mööt se nu wedder rinkregen / insporen. Ja, aver doch nich op uns Kosten. Weten Se denn nich, wat wi allens doon??? Midde August is denn de Entscheden för mi dropen worrn. Ik dörf nich mit mien Teamleid mitgahn. 10 Lüüd vun de ole Statschoon hett se mitkregen, aver nich mi. Ik mutt op en anner Statschoon mit 6 verschedene Fackafdelen gahn. En Glück harr ik, ik dörf wedder in de LOGGiA Funkschoon arbeiden. Na toll, aver liekers mutt ik mi allens nie erarbeiden un kennenlehrn.
Nie Rüüm, nie Kollegen, nie Arbeitssteed mit Computer, de ik mi aver mit vele anner Lüüd delen mütt. Vörher heff ik in de Dokterstuuv seten, dor weern 3 Computersteden. Also noog Mööglichkeiten, wenn en Dokter kümmt, uttowieken. Un nu???
Ik mutt nu allens alleen för mi organiseern. Keeneen hölpt mi. Ik bün op mi alleen stellt. Wo is nu mien nie Arbeitssteed mit Computersteed, Disch, Stohl, Schapp…??? In 4 Weken treckt wi üm. Vörher heff ik noch Geboortsdag un mien Dochter heiraad. Oh, man an wat mutt ik noch allens mi de Bregen denken/ zermattern. Ik heff dat denn to’n Glück allens henkregen. En lüttes, fohrbores Schapp för all mien LOGGiA Material funnen un op mien nie Arbeitssteed bröcht.
In September sünd wi ümtrocken un in Oktober vertellt mi en Kollegin, dat se de Steed in de unfallchiruurgische Statschoon in de LOGGiA Funkschoon opgifft un sik en nie anner Arbeitssteed sööcht hett. Wat? Dor warrt en Steed free? In mien LOGGiA Funkschoon? Worüm denn nu eerst, worüm nich fröher? Liek bewarv ik mi op de Steed, dat weer in Oktober un ik tööv jümmers noch op en Anter. Denn de mööt nu eerst en Bedarfsanalyse, en Ünnersöken un Nafraag maken, ob de Steed egentlich noch bruukt warrt. Denn de Statschoon hett nich noog Konsilandrääg an LOGGiA stellt. Na toll, nu kann ik nich op de Statschoon, wo ik so geern arbeiden much, wiel de keeneen Konsile stellt hebbt. De hebbt sik nu en Egentor schoten. Super, Klasse un wokeen mutt nu lieden? De Patienten mit Demenz, postdeliranten Patienten un ik. To Hölp, Hölp, so hölpt mi doch een, denn ik dörf mi as Krankensüster Tiet nehmen, de ole Lüüd mit Demenz, de postdeliranten Patienten to begöschern. Wokeen gifft mi Stütt un Stöhn? Dat is hier de Fraag?
L – Lebenswelt
O – Orientierung
G – Gemeinsam
G – Geborgenheit
i – im
A – Akutkrankenhaus